Lokomotywa parowa Oi2-32
Parowóz osobowy serii Oi2 numer lokomotywy 32 - producent Roco. Model posiada oznaczenia z przełomu epok IIIc/IVa. Przydział do parowozowni Bydgoszcz Główna, DOKP Gdańsk. Naprawa średnia: 21.8.69 ZNTK Wrocław.
Parowozy serii 24 zostały opracowane na zlecenie niemieckiego Ministerstwa Kolei, które w 1924 roku zamówiło parowóz o układzie osi 1-3-0 przeznaczony do prowadzenia pociągów pasażerskich na liniach lokalnych, głównie na terenie Prus Wschodnich. Maszyny były produkowane w zakładach Schichau w Elblągu i Linke-Hoffmann we Wrocławiu. Pierwsze parowozy zjechały z linii produkcyjnej w 1927 roku. Po II Wojnie Światowej na terenie Polski zostało 31 egzemplarzy parowozów serii 24: 20 w dyrekcji gdańskiej i 11 w szczecińskiej. W 1947 roku nadano im na PKP oznaczenie Oi2. Oi2-29 został jako ostatnia maszyna tej serii skreślony z inwentarza PKP i 15.10.1976 ustawiony jako pomnik przy MD Zajączkowo Tczewskie.
Miniatury parowozów produkowane przez Roco przyzwyczajają nas do coraz wierniejszego odwzorowania względem oryginałów spotykanych na polskich szlakach kolejowych. Producent również w tym przypadku nie ograniczył się do zwykłego przemalowania niemieckiej maszyny serii 24. Największą chyba zmianą jest usunięcie przegrzewacza pary z dymnicy. Przebudowana została armatura kotła, turbogenerator znalazł się tam, gdzie jego miejsce, czyli na pomoście. Nie zabrakło również, jak przystało na IV epokę, pomarańczowych czołownic oraz dużych, typowo polskich, reflektorów. Nie udało się jednak uniknąć kilku błędów i kompromisów. Z tyłu tendra lampy są umieszczone w miejscu starych, niemieckich reflektorów, a nie na skrzyni narzędziowej. Prawdopodobnie zostało to podyktowane dość skomplikowaną budową metalowej konstrukcji tendra, producent nie pokusił się o tak dalece idącą zmianę w procesie technologicznym wytwarzania modelu. Są też drobne błędy w malowaniu, z przodu pomarańczowy kolor poza czołownicą otrzymał też fragment ostoi parowozu, oraz pochwy zderzaków, które powinny być w kolorze czarnym.
Te drobne błędy nie umniejszają jednak wysokiej wartości modelu i sprawiają, że plasuje się on wysoko w czołówce fabrycznych modeli polskiego taboru jeśli chodzi o wierność odwzorowania oryginału.
Oznakowanie modelu wykonano metodą tampodruku i jest ono czytelne i wyraźne. Niestety przy tej cenie i klasie modelu, niedosyt pozostawia brak tabliczek fototrawionych z oznaczeniem serii i numeru parowozu oraz orzełkiem.
Recenzja autora
Coraz lepiej...
Właściwości trakcyjne modelu są bardzo dobre, silnik z kołem zamachowym zapewnia płynną jazdę mimo tego, że model jest dość krótki i mógłby mieć problemy z pokonywaniem np. rozjazdów.
Niestety kilka punktów z ogólnej bardzo dobrej oceny należy odjąć za błędy w malowaniu oraz niewłaściwe umiejscowienie tylnych lamp, co najbardziej rzuca się w oczy.
Oświetlenie też nie zaskakuje swoją jakością: barwa światła jest nienaturalnie biała a zastosowanie światłowodów powoduje, że w reflektorach widać tylko świecący kwadratowy punkcik, a tak niestety nie świeciły reflektory polskich parowozów.
Gniazdo dekodera umieszczono w tendrze, jest tam dość mało miejsca, ale dostęp jest bardzo szybki i łatwy.
Podsumowując, model zasługuje na wysoką ocenę, niestety jego cena może odstraszyć potencjalnych zainteresowanych zakupem.


