Jako bazę wykorzystałem rozjazd Tillig Elite (TE) typu EW1, dostępny w zestawie do samodzielnego składania. Taki tunning można zastosować w zasadzie do każdego rozjazdu TE, jest to tylko pewna idea, a zakres przeróbek zależy jedynie od umiejętności modelarza i... chęci.

Przygotowanie podrozdjazdnic.
Najpierw wyciąłem plastykowe odcinki szyn skrzydłowych oraz kierownice, które to detale odlane zostały z podkładami jako całość. W rozjeździe EW3 co prawda kierownice są plastykowe, ale jako oddzielny detal, co upraszcza sprawę. Trzeba wycinać z umiarem, jak się póxniej okaże, lepiej mniej niż więcej. Następnie w dwóch miejscach wykonałem podwójne podkłady. Wyciąłem łącznik pomiędzy podkładami nr 12 i 13 zestawu (licząc od strony iglic) oraz tylko rozciąłem te łączniki pomiędzy podkładami 6-11. Podkłady od 1 do 6 nie rozcinałem. Potem od strony podkładu nr 22 rociąłem łącznik i przesunąłem konstrukcję w kierunku iglic, w tym miejscu dołożyłem dodatkowy podkład. Ten dołożony podkład zrobiłem z dwóch podkładów z flex'a, złączki po jedne stronie wycięłem i dopasowałem do szyn od strony zewnętrznej, pozostałe detale uzupełniłem później. Oczywiście teraz numeracja się zmieniła, dołożony podkład otrzymał nr 22, a dotychczasowy 22 ma teraz numer 23, ta numeracja będzie przydatna w dalszym opisie. Teraz należy podosuwać do siebie podkłady, dokładając elementy do podkładów w kierunku krzyżownicy. Podkłady 13 -21 są w całości, tzn. połączone łącznikami, dosuwa się podkłady 12 i 13. I tu trzeba wsunąc szyny zewnętrzne, dokładnie przymierzyć -opornice mają wewnątrz toku wycięcia pod iglice, początek wycięcia powinien leżeć na podkładzie 3, przewidywane miejsce dla zamknięcia nastawczego jest między podkładami 4 i 5 -tu trzeba całkowicie wyciąć łącznik.. Według przymiarek porozsuwałem i dopasowałem rozstawy podkładów, przerwy pomiędzy nimi powinny były równe, przynajmniej na oko. Całość podkleiłem paskami papieru, zeby konstrukcja się nie rozjeżdżała, skleiłem też moje podwójne podkłady.

Szyny skrzydłowe.
Żeby dopasować dokładnie szyny skrzygłowe włożyłem w złączki obie szyny dziobowe, jednak tak, żeby "ostrze" dzioba leżało dokładnie na skraju podkładu 25. Teraz mozna dopasować szyny skrzydłowe tak, żeby początki leżały na podkładzie 23, koniec znajdować się powinien minimalnie przez skrajem podkładu 28. Wygięcie powinno znajdowac się pomiędzy podkładami 24 i 25. Dobrze jest naciąć stopkę szyny wewnątrz wygięcia. Wyginanie robi się za pomocą płaskich, gładkich szczypiec "za głowkę" szyny, aby nie porysować okleiłem końce szczypiec zwykłym plastrem. Końce szyn skrzydłowych przy podkładzie 28 należy lekko odgiąć. Teraz można dopasować położenie szyn skrzydłowych, trzeba pamiętać o tym, żeby główki szyn leżały w jednej płaszczyźnie. Jeżeli szyny skrzydłowe leżą niżej, nie ma rady, trzeba coś podłożyć, jeżeli wyżej, nalezy dokładnie ustawić szyny i lekko przygrzać lutownicą, bardzo ostrożnie przy tym postępując -lepiej kilka razy powtarzać. Po dopasowaniu można przykleić szyny klejem cyjanoakrylowym do podkładów. Uwaga: odległości należałby jednak dobrać zgodnie z podanymi w NEM124, wedłu tej normy odległośc pomiędzy główkami szyn powinna być ok. 1,3 mm. Dotyczy także odległości kierownic.

Kierownice.
Kierownice mozna wykonać na kilka sposobów;
-z szyn, po prostu wyciąć odcinek, lekko zagiąć końce i przykleić do podkładów,
-z blaszki -prostokątny kawałek blaszki grubości ok. 0,3 mm wygięty jak litera L, krótszym ramieniem przyklejony do podkładów, kierownica taka powinna lekko wystawać nad główkę szyny,
-taka mądrzejsza kierownica, wykonana z szyny ale główka spiłowana od wewnątrz aby przypominało to profil Kw49 prawdziwej kierowncy,
Uwaga: kierownice powinny być umieszczone pomiędzy podkłądami 23 i 28, końce leżeć na skraju tych podkładów.